Storm

storm-op-zee.jpg

De laatste storm

Buldrend speelt de zee met ’t oude vaartuig.
Kalm, manhaftig kampt de grijze zeeman
met den storm. Maar splijtend te allen kante
vreeslijk kraken de oude brooze wanden.

Bleek en bevend staart alom de manschap

naar het krakend wantwerk en den zeeman.

“Sloepen af en vrouwen eerst!” gebiedt hij.
Wiegend wagglen sloepen in den storrem,
angstig ijlt de manschap in de sloepen.
Eenzaam staat op ’t vaartuig de oude zeeman.
“Vol!” zucht hij, “vaartwel, matrozen, redt u.”

Door den storm verdwijnen zijne sloepen.
Buldrend speelt de zee met ’t splijtend vaartuig.

Kalm, manhaftig bidt de grijze zeeman
de armen rond een mast. Zoo lange reisden
schip en zeeman samen door de stormen;
grijs is ’t hoofd geworden van den zeeman,
krakend en versleten ’t machtig vaartuig…

O de wind, de zee, de laatste storrem!
Schuimend, bruischend, stijgen wilde baren
onder zijne voeten. Krakend, berstend,

in de diepe kolken draait het vaartuig…
Samen duiklen schip en man verzwolgen.
Machtig stormt de zeewe, grootsch en eenzaam.

Albrecht Rodenbach

2 Replies to “Storm”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s