The More Loving One

 

Mocht u zich afvragen waar mijn weblognaam “Equal affection” vandaan komt, dan wordt het nu tijd voor een stuk poezie van Wystan Hugh Auden:

Let The More Loving One

Looking up at the stars, I know quite well
That, for all they care, I can go to hell,

But on earth indifference is the least

We have to dread from man or beast.


How should we like it were stars to burn

With a passion for us we could not return?

If equal affection cannot be,

Let the more loving one be me.
 

Admirer as I think I am
Of stars that do not give a damn,

I cannot, now I see them, say

I missed one terribly all day.
 


Were all stars to disappear or die,

I should learn to look at an empty sky

And feel its total dark sublime,

Though this might take me a little time.

Wil ik wel, doe ik niet

Zo begin van de week kan het geen kwaad om weer eens een moment stil te staan bij de dingen die je doet. Bovenstaand model kreeg ik van Stef. Probeer eens!! Wat laat je de komende tijd weer vonken ipv (af)vinken?

Oskar Back

In de begin jaren negentig mocht ik een middag Sinterklaas vervangen bij zijn werkzaamheden. Ik weet nog heel goed tijdens een van de bezoeken die middag, verscheen er een jongetje voor me met een viool. Vol passie en heel serieus speelde hij het materiaal dat een goed Sint graag hoort.

In 2003, toen half Nederland naar de Dam trok om Jamai en Jim te zien, won deze jongen met viool het Davina van Wely concours. In 2005 volgde hij in Siena masterclasses bij Giuliano Carmignola. Vorig jaar had ik het genoegen om deze volgroeide en ervaren jongeman weer te zien spelen in de tuin bij hele goede vrienden van me, ik was onder de indruk. De intense passie die ik gezien had toen ik hem voor het eerst zag was er nog steeds en de volmaakte beheersing van zijn instrument in samenspel met zijn liefdevolle gevoel raakte mij intens tijdens de werken die hij speelde.

31 mei won hij het 21ste nationale vioolconcours, de Oskar Back prijs. De vraag blijft, wat is nu het verschil tussen een artiest en een bekende Nederlander. Voor mij is het simpel, Jeroen van der Wel, je bent een held!! Ik zal een goed woordje voor je doen dit jaar bij Sinterklaas….

Amsterdam-Jahanka en een onnadenkende veldwachter

Mijn Afrikaanse broeder Malick Ceesay brengt al jaren lang alles wat wij aan bruin en witgoed opdoeken, omdat ze niet meer voldoen aan de modegrillen van de tijd, naar zijn geboorteland Gambia. Waar 120 gezinnen van leven en waar vooral vrouwen geholpen worden om daarmee hun eigen inkomen te verdienen.

Ik ben in Malick’s geboorteland geweest en heb met eigen ogen gezien hoe hij daar als een sociaal bewogen man, zijn broeders en zusters zoals hij die noemt, bewust maakt van persoonlijke verantwoordelijkheid. Malick rijdt de hele dag door Nederland met een witte bus om spullen op te halen en is zo sterk als een beer. Hij heeft een inspirerend positief karakter, daar kan de mensheid nog wat van leren.

Vanmorgen toen ik de hond uitliet (of misschien liet de hond mij wel uit), zag ik op de plek waar Malick’s auto normaal staat een berg as……….. Malick’s auto was om 4 uur vanmorgen in de brand gestoken en totaal uitgebrand… shit happens, but……..

Toen de politie de schade kwam opnemen, vroegen ze aan Malick wat er was gebeurd. Malick zei: “ik weet het niet, ik lag te slapen”. Een van de agenten zei: ” Toch niet in de auto”? Op een enigszins discriminerende en beschuldigende toon. Malick woont samen met zijn vrouw en drie dochters in een heerlijk huis hier in de buurt en is de held van de straat. Ach die agent zijn beeld van de wereld was waarschijnlijk wat vertroebeld en dacht misschien dat Malick normaal in een boom woont en als het regent in een auto slaapt. Het woord sorry of een andere vorm van excuus is helaas niet uit de mond van deze veldwachter gevallen. Jammer, gemiste kans…..

Gele Peter!!!!

        +     

Mijn motto is blijf elke dag een beetje leren. Gisteren hoorde ik de uitdrukking Gele Peter. Wat is een Gele Peter?? Een Gele Peter is een mix van sinaasappelesap en bitter lemon. Bij deze warmte de allerbeste dorstlesser die er is volgens kenners. Wel een beetje een rare naam………..

De legende van het Solse gat deel 2

 

.. het is niet gelukt om het Solse gat te bereiken, een gat van 40 bij 20 meter was vanmorgen even zoek. Waarschijnlijk verloot tijdens een ijsprijs van de nationale postcodeloterij. Maar ik was wel met een top team onderweg, ook de temperatuur was super. Zo vlak voor de langste dag was de natuur in topconditie, nog net even in de lente een zomers gevoel. Het water parelde over mijn voorhoofd en na 2 1/2 uur weer terug op in het hotel vol energie. Verslaafd?? Nee hoor maar wel lekker. I sew the Solse gat

De legende van het Solse Gat

ibiza2005-010.jpg 

Ik doe een podwalk in de buurt van het Speuldersbos, niets mis mee. Nu schijnt er in dit bos een brede inzinking van 40 bij 20 meter te zijn. Er zijn veel sterke verhalen over dit gat te vertellen. Op deze plek in “the bible belt” werd vroeger, in de nacht de zwarte mis voorgelezen  door heksen, toverkollen en boze geesten. Bij nader onderzoek blijkt dat het gat ontstaan is omdat er een groot stuk ijs uit de ijstijd langzaam gesmolten is. Ik ga er morgen naar toe en zal verslag doen………..